|
|
Wejście w skład państwa polskiego terenów zamieszkałych przez białoruską ludność prawosławną postawiło przed władzami odrodzonego państwa szereg skomplikowanych problemów. Odziedziczona po Rosji carskiej Cerkiew Prawosławna z jej tradycjami nosiła charakter wybitnie antypolski. We wcześniejszym okresie Cerkiew korzystała z uprzywilejowanej pozycji i poparcia władz państwowych, prowadziła bowiem aktywną działalność rusyfikacyjną wśród sw... Болей »
Gdy 17 września 1939 r. Sowieci napadli na Polskę, nie spodziewali się oporu. I go nie napotkali, bo zdecydowana większość polskich wojsk walczyła z Niemcami. Tym większym zaskoczeniem była dla nich zorganizowana obrona Grodna. Od 20 do 22 miasta bardzo skutecznie broniły polskie oddziały. Nasi żołnierze byli wspomagani przez mieszkańców, w tym przez dzieci i młodzież, a do walki z czołgami użyli butelek z benzyną. Sowieci zemścili się ... Болей »
Wspomnienia Anieli i Weroniki Kotkowiczanek, dwóch sióstr, zostały napisane po białorusku, tj. w ich języku ojczystym. Prezentuje się je czytelnikowi polskiemu ze względu na poznanie specyfiki i złoŜoności losów mieszkańców Wileńszczyzny. Mają wartość szczególną. Niewielu Białorusinów, którzy po II wojnie światowej i po pobycie w łagrach sowieckich mieszkali w Polsce bądź na Białorusi (lub w ogóle w ZSRR), odwaŜyło się spisać swoje prze... Болей »
Badania białoruskiej tożsamości narodowej ogranicza się zazwyczaj do wieku XIX i XX. W białoruskiej literaturze historycznej występuje przy tym pojęcie „odrodzenia" narodowego, które jakoby nastąpiło w XIX w. Takiej wizji wydarzeń podporządkowana jest także periodyzacja historii Białorusi, w której z reguły wyróżnia się okres porozbiorowy, trwający, w zależności od szkoły historycznej, sowieckiej czy narodowej, do 1917 lub 1918 r. Błędn... Болей »
Tam jest ruska/ukraińska ziemia, gdzie widać kopuły cerkwi - mawiano niegdyś. Może dlatego po 1947 roku, gdy z Chełmszczyzny, Podlasia Południowego, Nadsania, Bojkowszczyzny i Łemkowszczyzny wypędzono ostatnich Ukraińców, cerkwie - prawosławne i greckokatolickie - postanowiono zburzyć lub zamienić na kościoły. Pozostały niszczejące cmentarze i niepolsko brzmiące nazwy miejscowości na mapie. OD WYPRAW WŁODZIMIERZA DO LINII CURZONA to nie... Болей »
Jan Czykwin ur. w 1940 r. w Dubiczach Cerkiewnych, woj. białostockie. Poeta. Tłumacz. Historyk literatury. Studia wyższe ukończył w 1964 roku na Uniwersytecie Warszawskim. Profesor U W. Debiutował wierszem w 1957 roku. Dotychczas opublikował zbiory poezji: Idu (Białystok 1969), Świataja studnia (Białystok 1970). Niespakoj (Białystok 1977), Na progu świata (Warszawa 1983), Splot słoneczny (Olsztyn 1988), Swietły mih (Mińsk 1989), Kruhawa... Болей »
Cykl wywiadów z białoruskimi intelektualistami jest wycieczką do ich podziemnego świata. Pokazuje zmagania Białorusinów w odkrywaniu własnej historii, kultury, języka. Przez lata kazano Białorusinom zapominać narodowe traumy, fałszowano ich historię i izolowano od świata. Nie mogli posługiwać się swoim językiem, propaganda radziecka chciała by stali się sowieckimi ludźmi, by o białoruskości zapomnieli. Nauczyli się więc uciekać i wieść ... Болей »
Ojciec Konstanty Bajko należy do grona najwybitniejszych postaci we współczesnych dziejach Cerkwi Prawosławnej i mniejszości białoruskiej w Polsce. Nauka w Wilnie i Warszawie, służba duchowna na Chełmszczyżnie, zachodniej Białorusi i zachodnich ziemiach Polski, nauczanie religii w szkołach Bielska Podlaskiego - to najważniejsze etapy jego duszpasterskiej i oświatowej działalności. Warto pochylić się szczególnie nad dwoma aspektami jego ... Болей »
Sokrat Janowicz (1936) urodził się w Krynkach k. Białegostoku. Polonista (Uniwersytet Warszawski 1973). prozaik, poeta, tłumacz, reporter. Debiutował w 1956 r. na łamach białoruskiego tygodnika „Niwa", w którym przepracował kilkanaście lat jako dziennikarz. Pisze w dwóch językach i żyje w dwóch kulturach: polskiej i białoruskiej. Jest autorem ponad 20 książek, wśród których znajdują się zbiory opowiadań (Wielkie miasto Białystok, 1973),... Болей »
Z czym dzisiaj kojarzy się Białoruś? Niektórym z mityczną krainą nad Niemnem i kresowymi dworkami, wielu z Adamem Mickiewiczem i Świtezianką, ale większości zapewne z Aleksandrem Łukaszenką, którego nazwisko przy każdej wzmiance o Białorusi odmieniane jest przez wszystkie przypadki. Zdaje się, że na geopolitycznych zakrętach straciliśmy z oczu Białorusinów i ich codzienne życie, czasem zwykłe, niekiedy wyjątkowe, jak to bywa-pełne marze... Болей »