Нацыянальная трагедыя. 30-га кастрычніка суседняя Расея афіцыйна адзначала Дзень смутку: Дзень растраляных, высланых, зніклых бясследна ў савецкія часы. Загінулых у час рэпрэсій паміналі па ўсёй Расеі, бо яны ёсць у кожным населеным пункце былога СССР. Бяда заходзіла ў кож­ную без выключэння хату. З афіцыйным асуд­жэннем тагачасных падзей выступіў расейскі прэзідэнт. Беларусь на афіцыйным узроўні такой даты не адзначае. І не таму, што т... Болей »

Мы і Эўропа. Калі параўноўваць жыццё з тым, якім яно было нядаўна, падасца, што яно кіпіць. Вось і ў нашым райцэнтры толькі сёле­та адрамантаваны аўтавакзал, даводзіцца да ладу будынак РДК, паднаўляюцца ці будуюцца ходнікі. Калі ж зірнуць на жыццё з іншага боку, (а менавіта, колькі нам трэба зрабіць, каб стаць хоць крыху падобнымі на Эўропу), то ахоплівае жах. Працуючы такімі тэмпамі, нават праз сотню гадоў нам наканавана заставацца зад... Болей »

Вымярзаем. Па нейкай дурной завядзёнцы цэн­тральнае ацяпленне ў нашых дамах уключаюць толькі тады, калі тэмперату­ра апусціцца значна ніжэй камфортнай. Нехта нібыта чакае, што ўслед за летам і восенню прыйдзе яшчэ адно лета. Нібыта за гэтыя тыдзень-другі можна значна зэканоміць паліва. Эканомілі яго лепш бы на вайсковых манеўрах! А тут эканомія тая вылазіць бокам. І асабліва пакутваюць ад яе тыя людзі, якія маюць хранічныя захворванні, ... Болей »

Бессаромнасць, або суб’ектыўныя заметкі ад выступлення лідэра адной эўрапейскай краіны. Якраз у дзесятую гадавіну знікнення Віктара Ганчара і Анатоля Красоўскага кіраўнік Беларусі дзяліўся з літоўскімі карэспандэнтамі сваімі поглядамі на жыццё-быццё. Той, каго падазраюць у дачыненні да знікнення гэтых люд­зей, у прывычнай нахрапістай манеры “наязджаў” на журналістаў і, стараю­чыся быць “шчырым”, паказваў сваю звычайную дасведчанасць ва ... Болей »

Аддзяка за шчырую працу. Я – шараговы настаўнік, такі, якіх у раёне большасць. Працую я на дзве школы, а шчэ нядаўна працаваў на тры. І тая Стрыжаўская школа, куды я даязджаў на сваім аўта за свой кошт, знаходзілася ад маёй хаты за 20 км. Мой месячны заробак, як і ў большасьці шараговых настаўнікаў, ледзь сягае вышэй за 200 у.а., чвэртку якога я вымушаны выдаткоўваць на бензін. Рэшты на нармальнае жыццё не хапае, але я маю яшчэ невяліку... Болей »

Сустрэча ў Старых Ранчыцах. Насуперак усім перашкодам сустрэ­ча з пісьменнікамі адбылася, як і пла­навалася, 20-га жніўня, але толькі ў Старых Ранчыцах, у доме, дзе месціцца рэдакцыя “Крывінкі”. Яна доўжылася цягам амаль дзвюх гадзін. Спачатку выступіў Валер Булгакаў, які расказаў пра свой часопіс і навінкі кнігарні “Наша Ніва”. Потым была праведзена прэзентацыя кнігі Алега Латышонка “Мы – беларусы”. Напрыканцы ўвагай слухачоў завалодаў... Болей »

Хлеб – усяму галава. І галава тая ў нашым раёне даўно хворая. Бо чорны хлеб, які складае аснову харчавання любой небагатай сям’і, у Бешанковічах вельмі нізкай якасці. І гэта адбываецца ўжо цягам некалькіх месяцаў. Ва ўсіх крамах мяс­цовы фармавы хлеб прадаецца нейкі недапечаны, ці што. Калі такі хлеб рэ­жаш нажом, то нож ліпне да яго. Калі ён паляжыць да наступнага дня, то яго ядуць з ахвотай толькі каровы. У магазіне я прашу прадавачак... Болей »

Пакуль што як да быдла. Нядзельныя дні ў Бешанковічах асаблівыя. Улетку мясцовы рынак збірае ў нядзелю болей за 2 000 ча­лавек, што складае 10 % усяго насельніцтва нашага раёна. Больш масавых месцаў збо­ру людзей у Бешанковічах не бывае нават падчас свят­кавання знакамітых на­родных гулянняў. На такім нядзельным рынку кожны стараецца нештачка прадаць або купіць. На абгароджа­най тэрыторыі рынка свой прывезены “заморскі” тавар прадаюць і... Болей »

Дом, у якім мы жывём. Крывінка ўсё ж дачакала­ся, што напрыканцы чэрвеня шлюзы на рацэ адрамантавалі і раку перакрылі. І зроблена тое было пад асабістым кан­тролем старшыні райвыкан­кама, за што сваю падзяку яму выказвае і “Крывінка”. Здаец­ца, і справа была капеечная, а без умяшальніцтва першай асобы раёна вырашыцца не магла. Чаму? Ды ўсё таму, што наша зацэнтралізаваная эканоміка інакш проста не працуе. Нашым начальнікам трэба спачатк... Болей »

Хоць трава не расці. Вельмі патрэбная работа праводзіцца па вуліцы імя Чарняхоўскага. Адслужыўшыя трубы ацяплення мяняюць на новыя, ізаляваныя. І самы час падказаць заказчы­кам праводзімых работ, што пасля таго, як новыя трубы засыпаны зямлёй, а траншэю зараўнялі, работа яшчэ не скончана. Заста­ецца яшчэ адна важная справа – рэкультыва­цыя парушанага ўчастка. Мы ж павінны ўсю вясну любавацца горамі чырвонай глебы, вывернутай з таго свет... Болей »