![]() |
![]() |
Беларускае Гістарычнае Таварыства ў Беластоку існуе з 1993 году. Вядзе даследніцкую і выдавецкую дзейнасць. Ладзіць навуковыя канферэнцыі, выстаўкі ды гістарычныя лагеры для моладзі. Таварыства выдала больш за 30 нумараў “Беларускага гістарычнага зборітка” ды 34 кніжкі. Пад апекай Таварыства дзейнічае таксама Беларуская Інтэрнэт Бібліятэка Камунікат.org
Да Беларускага Гістарычнага Таварыства гэта больш за 20 гісторыкаў, прадстаўнікоў беларускай нацыянальнай меншасці ў Польшчы. Яны займаюцца даследаваннем гісторыі Беларусі і Беласточчыны. Ва ўправу Таварыства абраныя ўпершыню Малгажата Ацытка з Беластоцкага універсітэта і Дарота Міхалюк з універсітэта імя Мікалая Каперніка ў Торуні. Зноў уваходзяць ва ўправу прафесар Яўген Мірановіч з Беластоцкага універсітэта і Славамір Іванюк з Дзяржаўнага Архіва ў Беластоку. Старшыгёй БГТ з самага пачатку з’яўляеца Алег Латышонак.
Дзейнасць БГТ засяроджвалася на выдавецкай і выставачнай дзейнасці ды арганізацыі навуковых канферэнцый. Візітнай карткай БГТ з’яўляецца „Беларускі гістарычны зборнік” (Białoruskie Zeszyty Historyczne). Часопіс выходзіў рэгулярна два разы ў год, вясною і ўвосень. Зборнік надалей выконвае функцыю агульнабеларускага часопіса, друкуюцца ў ім аўтары з Польшчы, Беларусі, а таксама з Літвы і Расіі.
Мне, як будучаму беларускаму гісторыку, вельмі пашанцавала. Латышонкі любілі гісторыю і шанавалі традыцыю, прытым гэта была традыцыя нацыянальная, а не народная. Сьпяваць ніхто з Латышонкаў не сьпяваў; нават шкада, бо бацьку не атрымоўвалася прасьпяваць парадачна хоць бы толькі "Мы выйдзем шчыльнымі радамі...". Хаця бацька ўсё расказваў мне пра вялікую гісторыю Беларусі, я яму ня верыў. Я прачытаў мноства кніжак, але ў ніводнай нічога п... Болей »
Мне, як будучаму беларускаму гісторыку, вельмі пашанцавала. Латышонкі любілі гісторыю і шанавалі традыцыю, прытым гэта была традыцыя нацыянальная, а не народная. Сьпяваць ніхто з Латышонкаў не сьпяваў; нават шкада, бо бацьку не атрымоўвалася прасьпяваць парадачна хоць бы толькі "Мы выйдзем шчыльнымі радамі...". Хаця бацька ўсё расказваў мне пра вялікую гісторыю Беларусі, я яму ня верыў. Я прачытаў мноства кніжак, але ў ніводнай нічога п... Болей »
Беларускі гісторык з Польшчы, дасьледчык праваслаўя, прафэсар Антон Мірановіч доўгія гады вывучае беларускую гісторыю праз прызму праваслаўя і яго ўплыву на кшталтаваньне беларускасьці. Праваслаўная Беларусь – агульны збор артыкулаў, працаў і выступаў на розных канфэрэнцыях прысьвечаных гісторыі рэлігіі. Аўтар прапануе сваё бачаньне на месца праваслаўя ў беларускай гісторыі, лічачы яе стрыжнем беларускай нацыянальнай сьвядомасьці. Сапра... Болей »
Культ Маці Божай ва ўсходнім абрадзе займае адмысловае мейсца. Маці Божая была пасярэдніцай і суцяшальніцай. Маці Божая апекавалася і дапамагала людзям. У сваю чаргу і абразы Маці Божай мелі асаблівую пашану і хвалу. Вялікае Княства Літоўскае стала выключэньнем у эўрапейскай культуры, бо менавіта на яго землях быў распаўсюджаны найбольшы культ абразоў Маці Божай. Пра адзін з абразоў Маці Божай – у Купяцічах распавядае выданьне. Аўтар ... Болей »
Przedstawiam sylwetkę kolejnego władyki białoruskiego, ordynariusza tak ważnej diecezji w dziejach Kościoła prawosławnego w Rzeczypospolitej. Po opracowaniu biografii Sylwestra Kossowa, Teodozego Wasilewicza, Józefa Nielubowicza Tukalskiego, Józefa Bobrykowicza i Sylwestra Czetwertyńskiego chciałbym przybliżyć postać Serafiona Połchowskiego. Wszystkie wymienione postacie łączy pobyt na katedrze białoruskiej (władyctwie mścisławsko-orsza... Болей »
Ukazanie się trzech tomów omawiających losy Kościoła prawosławnego na ziemiach polskich wywołało szerokie zainteresowanie czytelników tą problematyką. Prace Kościół prawosławny w państwie Piastów i Jagiellonów (Białystok 2003), Kościół prawosławny w dziejach dawnej Rzeczypospolitej (Białystok 2001) i Kościół prawosławny na ziemiach polskich w XIX i XX wieku (Białystok 2005) zapoczątkowały dyskusję na temat miejsca Kościoła wschodniego w... Болей »
Кожная вёска мае сваю гісторыю, свае звычаі, свае песні і сваю мову. Гаворка адной вёскі адрозніваецца ад гаворкі другой. У гэтым адметнасць. Ды і седзячы на лавачках перад плотам жанчыны, дзяўчаты спяваюць нібыта такія ж, нібыта тыя самыя песні, але ў кожнай вёсцы свая версія, непадобная да іншых. Кніга “Siva zozula” – гэта гісторыя Падляшша ў цэлм, гісторыя аднае вёскі, ды вельмі грунтоўны не тое, каб аналіз, а запіс традыцый, звычаяў... Болей »
Выданне пабудавана на фактычным матэрыяле з прыцягненнем дакументаў і фотаздымкаў. Старонкі кнігі здзіўляюць глыбінёй даследвання жыцця вёскі, а часам выклікаюць настальгічны сум па далёкіх часах дзяцінства, якое цесна было звязана з вёскай. У чарговы раз аўтары пакараюць глыбінёй свайго розуму і чысцінёй памкненняў. Кранае іх любасць да мастацкага слова, нацыянальнай даўніны і гісторыі. Лішні раз пераконваешся ў тым, які добры вынік да... Болей »
Po opracowaniu biografii Sylwestra Kossowa, Teodozego Wasilewicza, Józefa Nielubowicza Tukalskiego i Józefa Bobrykowicza1 przedstawiam sylwetkę kolejnego władyki białoruskiego Sylwestra Czetwertyńskiego. Wszystkie wymienione postacie łączy pobyt na katedrze białoruskiej (władyctwo mścisławsko-orszańsko-mohylewskie), tak ważnej w dziejach Kościoła prawosławnego w Rzeczypospolitej. Z biskupstwa białoruskiego Sylwester Kossow i Józef Nielu... Болей »
Сёньняшняя грамадзкасьць, на жаль - і старэйшыя, і маладзейшыя людзі — не падрыхтаваная пакуль што да аб'ектыўнага ўспрыняцьця драматычнага шляху, на які ступіў падчас Другой Сусьветнай вайны шмат хто з сыноў і дачок Беларусі. Людзі якія дзеля марнай надзеі на лепшую будучыню сваёй краіны апынуліся „па той бок", вымушаны былі ахвяраваць спачатку бясьпекай — сваёй і сваякоў, пасьля — жыцьцём альбо воляй. Закляймёныя потым, як здраднікі Р... Болей »