Маладое, гарачае сэрца, колькі ўсяго ты імкнесься спазнаць? Чаму цябе так вабіць усё незвычайнае, чароўнае і прыгожае? Мабыць таму, што полымя тваё незгасальнае патрабуе вечнага натхнёнага пачуцьця! Адзе ж знайсьці яго? Ня трэба далёка хадзіць, шукаць нейкі незвычайны цуд, бо невычэрпная крыніца сьвятога скарбу зусім блізка, вакол нас. (Марыя Усава, Замест прадмовы, фрагмент)