Як Васіль Быкаў для беларусаў, так маральны аўтарытэт і „прынца паэтаў” з Польшчы заставаўся нязменным для некалькіх пакаленняў.
Падчас другой менскай сустрэчы ў межах анлайн-цыклу „Санаторый пад клепсідрай” паралелі між Гербертам і Быкавым правёў паэт, перакладчык Андрэй Хадановіч:
– Паміж Монай Лізай і гледачом стаіць комплекс віны за таго пацана, які памірае. Ён кажа: „Калі выжыву, то абавязкова з’езджу у Луўр і пагляджу на тую Мону Лізу”. Лірычны герой дабіраецца да Моны Лізы, а што. У гэтым „а што”, штосьці наіўна быкаўскае з „Жураўлінага крыку”. Герой-акулярнік гаворыць пра Дзюрэра, а старшына папраўляе, што там не Дзюрэр, а Фюрэр. Верш пра філасофію, якая не ўратавала ад газавых камер.
Анлайн-цыкл „Санаторый пад клепсідрай” арганізаваны Польскім Інстытутам у Менску і ўключае штотыднёвыя літаратурныя чытанні пра культавых польскіх аўтараў ХХ-ХХІ стагоддзяў.
Беларускае Радыё Рацыя
Крыніца: Беларускае Радыё Рацыя