Бібліятэка Беларускага Радыё Рацыя

Ужо колькі гадоў Радыё Рацыя, акрамя сваёй наўпроставай дзейнасці, займаецца таксама выдавецтвам. Бібліятэка Беларускага Радыё Рацыя ахоплівае аўтараў, звязаных так ці іначай з беларуска-польскім памежжам і самым радыё.

Пра гэта гутарым са старшынём Управы Беларускага Радыё Рацыя Яўгенам Вапам і заснавальнікам серыі “Трансгранічныя сцежкі”, Марцінам Рэмбачам (Цэнтр Грамадзянскай Адукацыі Польшча-Беларусь).

Яўген Вапа: Калі Радыё Рацыя развіваецца, калі Беларускае Радыё Рацыя ёсць тым праектам, які дзейнічае на польска-беларускім памежжы, то з гэтага вынікаюць і іншыя сферы дзейнасці вакол радыё. Адным з такіх напрамкаў, які мы хочам бачыць, і я хачу бачыць асабіста, ёсць праект музычных трансляцый, а другім – інтэлектуальнае аздабленне нашага радыё. Хочам, каб тыя людзі, які звязаныя з нашым радыё, тыя перадачы, якія гучаць у нас, каб яны мелі яшчэ і выгляд друкаванага слова. І гэта сусветная практыка, калі радыё, акрамя медыйнай дзейнасці, вядзе яшчэ і дзейнасць выдавецкую. У нас ёсць шмат перадачаў, вартых выдання, праўда, тут узнікаюць фінансавыя праблемы. Але я заўсёды буду шукаць сродкаў, каб бачыць выдавецтва ў планах нашага радыё, як важнай і больш шырокай установы нашага памежжа, як установы памежжа.

У Бібліятэцы Радыё Рацыя ўтварылася асобная серыя “Трансгранічныя сцежкі”, ініцыятарам стварэння якой з’яўляецца Марцін Рэмбач.

Марцін Рэмбач: У нас была такая сітуацыя, што найперш былі кніжкі, а потым узнікла ідэя стварэння серыі. Хаця, тут трэба заглянуць яшчэ глыбей і прыгадаць, што Віктар Сазонаў свае апавяданні пачаў публікаваць у тыднёвіку беларусаў у Польшчы “Ніва”, і наколькі я памятаю, гэта адбывалася з ініцыятывы Яўгена Вапы. Такіх апавяданняў сабралася каля трыццаці і “Ніва” выдала гэтую серыю апавяданняў кнігай “Занатоўкі кантрабандыста”. Я ў пэўным моманце пачаў перакладаць гэтыя апавяданні на польскую мову. Потым аказалася, што Міхаіл Андрасюк напісаў сваю выдатную кнігу “Вагон другога класа”, адначасна Віктар пісаў свае “Суседскія былі”, якія друкаваліся ў “Ніве”. З гэтага матэрыяла і пачала стварацца серыя.

У “Трансгранічных сцежках” ў перакладзе Марціна Рэмбача выйшлі кнігі Віктара Сазонава “Занатоўкі кантрабандыста” і “Суседскія былі” і Міхаіла Андрасюка “Белы Конь”. А таксама польскамоўны твор Міхаіла Андрасюка “Вагон другога класу”.

РР: Ці можна ўжо казаць пра пэўныя вынікі і поспехі серыі “Трансгранічныя сцежкі”?

Марцін Рэмбач: На гэты момант цяжка казаць пра нейкі поспех камерцыйны, бо сістэма продажу кніг у Польшчы ў крызісе. Але мы можам казаць пра вельмі добрыя водгукі з боку лакальнага асяроддзя. Людзі, якія чыталі гэтыя кнігі, выказваюцца на іх конт вельмі добра. Таксама ёсць вялікае жаданне з боку рэгіянальных асяроддзяў супрацоўнічаць з намі, з гэтай серыяй. І ёсць вельмі пазітыўныя водгукі на кнігу Міхаіла Андрасюка “Белы конь”, калі казаць пра журы літаратурнай прэміі прэзідэнта Беластока імя Веслава Казанецкага (кніга выйшла ў фінал, абвяшчэнне лаўрэата адбудзецца 2 сакавіка).

Як перакладчык з беларускай мовы на польскую кніг Віктара Сазонава і Міхаіла Андрасюка, Марцін Рэмбач адзначае, што добра перакладаць кнігі, якія выдатна напісаныя ў арыгінале. Таксама ён заўважае, што самае важнае і самае складанае, гэта захаваць рытм і настрой аўтара і кнігі.

Яўген Вапа: Мы імкнуліся і выдавалі кнігі Віктара Сазонава і Міхаіла Андрасюка, і дапамагалі ў выданні літаратурных рэпартажаў Ганны Кандрацюк пра Анатоля Сыса. Выйшлі таксама фанаграфічныя запісы ў музычнай бібліятэцы Радыё Рацыя Алега Кабзара і Надзеі Артымовіч. Гэта на 2-3 гады колькасць немалая, але хацелася б больш.

Нядаўна ў Бібліятэцы Беларускага Радыё Рацыя выйшаў у перакладзе на польскую мову і Беларускі краязнаўчы каляндар Уладзіміра Хільмановіча.

Яна Запольская. Радыё Рацыя