Polskie konsulaty na Wschodzie

Profesor Leon Babiński (1891-1973) w referacie wygłoszonym w lipcu 1935 r., stanowiącym wstęp do seminarium z zakresu praktyki konsularnej na kursie naukowym urzędników Polskiej Służby Zagranicznej powiedział: Urząd konsularny, przez tradycję wielowiekową uświęcony znajduje się w stanie ciągłego rozwoju i ewolucji, gdyż nadążyć on musi za rozwojem życia, a życie stwarza coraz to nowe obowiązki i wywołuje potrzebę wynalezienia odpowiednich form dla dania zadośćuczynienia tym obowiązkom. Każde państwo organizuje swoją służbę konsularną samodzielnie, w zależności od potrzeb politycznych, gospodarczych, handlowych, obywatelskich, kulturalnych i naukowych. Z chwilą odzyskania niepodległości Polska nie posiadała ani tradycji, ani doświadczenia w organizacji służby konsularnej, a brak podpisanych konwencji konsularnych zmuszał do prowadzenia stosunków konsularnych w oparciu o prawo zwyczajowe. (Przedmowa, fragment)