Аляхновіч Мікола

Памятаем...

Гэты дзень у гісторыі запісаўся тым, што ў 1953 годзе на сьвет зьявіўся Талент – Мікола Аляхновіч. Па Таленце заўсёды застаецца памяць, якую нам наканавана захаваць.

Górnicki Łukasz, Droga do zupełnej wolności

Droga do zupełnej wolności

Górnicki Łukasz

Miejsce wydania: Białystok

Data wydania: 1997

Redaktor: Stec Wiesław

Wydawca: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Łukasza Górnickiego w Białymstoku

Wydawnictwo/ drukarnia: Oficyna Wydawnicza "MAZD"

Wymiary: 80 s., il., 21cm

ISBN: 83-903234-5-1

Kategoria: Literatura piękna

Copyright © 1997 by Wojewódzka Biblioteka Publiczna

Księgozbiór: BTH — biblioteka Białoruskiego Towarzystwa Historycznego, ul. Proletariacka 11, Białystok (egzemplarz papierowy)

Numery inwentarzowe: BTH — [333]

W spuściźnie literackiej Łukasza Górnickiego miejsce szczególne zajmują dwa dzieła publicystyczne: Rozmowa Polaka z Włochem o wolnościach i prawach polskich oraz Droga do zupełnej wolności. Szczególne, bo ich genezę i późniejsze dzieje osnuwa aura tajemniczości, nietypowa raczej dla czasów renesansu. Nie wiemy dokładnie kiedy powstały, niewiele możemy powiedzieć o ich literackich i politycznych losach, niejasne do końca i niezwykłe są okoliczności ich wydania. Pierwodruk Rozmowy, opublikowany w roku 1616, miał aż dwa, i to różne, nakłady. Pierwszą wersję, bardziej radykalną w postulatach politycznych, ogłosił pod swoim własnym nazwiskiem znany prawnik Andrzej Suski. Zaprotestowali przeciwko temu synowie pisarza, Łukasz oraz Jan, i wydrukowali drugą, odmienną edycję utworu. W przedmowie skierowanej do księcia Adama Konstantego-Ostrogskiego gruntownie wyjaśniali przyczyny decyzji swojego ojca o wstrzymaniu się z natychmistową publikacją gotowego dialogu.

Katalog: BTH

Tylko w bibliotece Białoruskiego Towarzystwa Historycznego (egzemplarz papierowy)

Warto przeczytać:

Górnicki Łukasz, Dzieje w Koronie Polskiej

Dzieje w Koronie Polskiej

Górnicki Łukasz

Znaczenie dziejopisarstwa humanistycznego. W żadnym rodzaju piśmiennictwa humanizm nie zaznaczył się dobitniej i nie osiągnął wyżyn takiej doskonałości, jak w historiografii. Gdy płody poetyckie i retoryczne rzeszy humanistów w przeważnej części od dawna doczekały się zasłużonego zapomnienia i u nikogo już, z wyjątkiem specjalistów, badaczy tej epoki, nie budzą zajęcia, to przeciwnie, historycy tej miary, co we Włoszech Machiavelli czy ... Więcej »