Як чалавека вядомага і энергічнага, Вячаслава Багдановіча не магло абмінуць віленскае і агульнапольскае палітычнае жыццё. У красавіку 1922 г. ён, разам з Б. Тарашкевічам і А. Луцкевічам, ўвайшоў у склад Палітычнай камісіі БНК, якая займалася падрыхтоўкай да парламенцкіх выбараў у Польшчы. У выбарчую кампанію масава ўключылася беларуская інтэлігенцыя, усе палітычныя аб’яднанні і партыі, нават беларускае духавенства, як праваслаўнае, так і каталіцкае. Згодна[...]

Гісторыю Заходняй Беларусі міжваеннага дваццацігоддзя немагчыма ўявіць без Беларускага пасольскага клуба – фракцыі польскага парламента, якая напрацягу 8 гадоў бездакорна абараняла канстытуцыйныя правы беларускай нацыянальнай меншасці ў Польшчы на вышэйшым палітычным узроўні. Адным з прызнаных лідараў гэтага клубу быў Вячаслаў Васілевіч Багдановіч – сенатар Польскай рэспублікі, вядомы абаронца праваслаўя і вялікі патрыёт сваёй Айчыны. Яго жыццёвы і творчы [...]

Будаўніцтва храма ў гонар Сабору Усіх Беларускіх Святых у мікрараёне Вішнявец г.Гродна пачалося 1 красавіка 2002 года. Усе гэтыя гады прыхаджане сваімі сіламі ладзілі храм. 12 чэрвеня 2005 года адбылося асвячэнне ніжняга храма ў гонар святога пакутніка младзенца Гаўрыіла Беластоцкага. Дзякуючы нястомным працам вернікаў і падтрымцы дабрачынцаў 7 лістапада бягучага года адбудзецца доўгачаканая падзея – асвячэнне верхняга храма Сабора Усіх Беларускіх Святых.

Наше путешествие по Псковщине продолжалось. В 30км к северу от Пскова расположен Спасо-Елеазаровский женский монастырь, возрождённый в 2000г. Преподобный Евфросин - первый пустынножитель. Впоследствии его подвиг повторили многие из учеников, но тогда, в 1425г., никто в ближайших окрестностях не подвизался подобным образом. Долго, однако, преподобному в уединении пустыни пребывать не пришлось - ему предстояло стать духовным воспитателем многих подвижников и[...]

Дорогие прихожане и жители города Гродно и Гродненской епархии! В связи с приближающимся освящением и продолжающимся строительством нашего храма, приходской совет вынес решение о письменном обращении к жителям нашего микрорайона и города с просьбой о том, чтобы совместными усилиями мы смогли завершить строительство нашего храма. В связи со сложным экономическим положением в стране и в нашем регионе в частности, мы как никогда нуждаемся в Вашей посильной по[...]

Своим вторым рождением Савво-Крыпецкий монастырь обязан усилиям многих людей - монашествующих и мирян. Но был человек, для которого восстановление обители явилось делом всей жизни,- архимандрит Дамаскин, наместник монастыря с 1990г. до самой своей кончины в 2007г. Начал со строительства дороги (1991г.), с восстановления храмов, открытия мощей преподобного Корнилия (1997г.), пророчившего бедствия России до тех пор, пока «тело мое не переложат, как следует»,[...]

Айцец Міхаіл Гапонік служыў у Алекшыцкай царкве з 1956 года. Яго інтэлігентнасць, яго мяккі і прыемны голас, унутраная і знешняя прывабнасць, прыхільнасць да людзей прыцягвалі, нібы магнітам, усіх прыхаджан і тых, хто хоць крыху ведаў яго ці выпадкова сустракаўся з ім. Аўтару гэтых радкоў у першай палавіне 1950-х гадоў давялося быць на першай споведзі і, адпаведна, на першым прычасці ў гэтага святара ў Гудзевіцкай царкве Мастоўскага раёна. І не толькі на п[...]

В первые дни Великой Отечественной войны, в июне 1941г., при наступлении немецко-фашистских захватчиков была сожжена Свято-Троицкая церковь в д.Щара Мостовского р-на. По свидетельству местных жителей церковь имела богатую историю и простояла до своего уничтожения 430 лет. В 1939 году во время прихода советской власти, поддерживая богоборческую политику, местные большевики закрыли церковь, а настоятеля расстреляли.

ХРЫСТОС УВАСКРЭС! Гэтыя словы, падобна сонечнаму промню, разганяюць начную цемру і абвяшчаюць раніцу жыцця, сцвярджаюць Царства благадаці і радасць аб Уваскрэслым Госпадзе! «Хрыстос Уваскрэс»! — лікуе сэрца! «Хрыстос Уваскрэс»! — радуецца розум! «Хрыстос Уваскрэс»! — святкуе воля, абноўленая подзвігам посту! Нам зноў і зноў хочацца паўтараць гэтыя словы. Уся наша істота жадае напоўніцца благадаццю Уваскрэслага Бога, таму што мы з вамі — удзельнікі радасці [...]

Дочь отца Николая Сапеги, Ирина Николаевна Снитко, вспоминает, что с малых лет Николай и брат его Викентий помогали своему отцу в соборе. Николай и Викентий посвятили свою жизнь служению Богу и своим прихожанам. Духовенство братьев любило за преданность Церкви. Отец, Константин Викентьевич, родился в 1883г. в д.Заполье Новогрудского уезда. Был почтовым служащим, совмещая работу в консистории. Скончался в 1972 году. Мать, Софья Алексеевна, уроженка д.Путриш[...]