Białoruskie Zeszyty Historyczne, 47

Białoruskie Zeszyty Historyczne

47

Miejsce wydania: Беласток

Data wydania: 2017-06

Redaktor: Mironowicz Eugeniusz

Zespół redakcyjny: Mironowicz Eugeniusz (red. nacz.), Michaluk Dorota (z-ca red. nacz.), Liedke Marzena (z-a red. nacz.), Tomasz Błaszczak (sekretarz red.), Łatyszonek Oleg, Łuba Witalis (red. językowy), Iwaniuk Jarosław (internet), Iwaniuk Sławomir, Ocytko Małgorzata

Wydawca: Białoruskie Towarzystwo Historyczne

Seria wydawnicza: Białoruskie Zeszyty Historyczne

Wymiary: 272 s.

ISSN: 1232-7468

Copyright © 2017 by Białoruskie Towarzystwo Historyczne

Księgozbiór: KAMUNIKAT — ten serwis (wersja elektroniczna); BTH — biblioteka Białoruskiego Towarzystwa Historycznego, ul. Proletariacka 11, Białystok (egzemplarz papierowy); EEDC — biblioteka Wschodnioeuropejskiego Centrum Demokratycznego, ul. Proletariacka 11, Białystok (egzemplarz papierowy); prywatny księgozbiór w Białymstoku (egzemplarz papierowy)

Numery inwentarzowe: BTH — [1876.], [1877.]; EEDC — [3514]

Informacje uzupełniające: Rada naukowa: prof. dr hab. Stanisław Alexandrowicz (Toruń), prof. Eriks Jekabsons (Ryga), prof. dr hab. Jan Jurkiewicz (Poznań), prof. dr hab. Ryhor Łaźko (Homel), prof. dr David Marples (Edmonton), prof. dr Rimantas Miknys (Wilno), prof. dr Mathias Niendorf (Greifswald), doc. dr Siarhiej Tokć (Grodno), prof. Barbara Törnquist-Plewa (Lund), dr Per Rudling (Lund), prof. dr hab. Zachar Szybieka (Mińsk), prof. dr hab. Andrzej Zakrzewski (Warszawa); Recenzenci: dr Adam Bobryk, prof. dr hab. Jarosław Dumanowski, dr Tadeusz Gawin, prof. dr hab. Mirosław Golon, prof. dr hab. Bohdan Halczak, dr hab. Walancin Hołubief, prof. dr hab. Tomasz Kempa, dr Lila Kowkiel, dr doc. Luba Kozik, prof. dr hab. Alaksandr Kraücewicz, dr Rafał Majewski, prof. dr hab. Siarhiej Nowikaü, dr hab. Siarhiej Piwawarczyk, dr Jolita Sarceviciene, dr Beata Słobodzian, prof. dr hab. Uładzimir Snapkoǔski, dr hab. Alaksandr Wabiszczewicz, prof. dr hab. Wiktor Watel, dr Anatol Wialiki

Dobra orlańskie leżą obecnie na terenie wiejskiej gminy orlańskiej, położonej na południowy wschód od Bielska Podlaskiego. Dziś tereny majętności orlańskiej należą do powiatu bielskiego w województwie podlaskim. Za czasów I Rzeczypospolitej włość orlańska leżała w powiecie brańskim, w ziemi bielskiej województwa podlaskiego. W omawianym okresie majętność ta składała się z 12 wsi i miasta Orli1. Dobra te w latach 1585-1695 stanowiły własność Radziwiłłów birżańskich. W 1585 r. Katarzyna z Tęczyńskich żona Krzysztofa Radziwiłła „Pioruna” przekazała mu tę majętność na własność, co też będzie datą rozpoczynającą artykuł2. Następnie majętność ta była w ręku Krzysztofa II (zm. 1640), jego syna Janusza (zm. 1655), Anny Marii (zm. 1667) i Bogusława (zm. 1669), a następnie ich córki Ludwiki Karoliny. W 1695 r. zmarła Ludwika Karolina — ostatnia przedstawicielka birżańskiej linii Radziwiłłów, co będzie cezurą kończącą niniejszy tekst. Należy jednak wspomnieć, że od 1671 r. dobra orlańskie były w dzierżawie, od 1685 r. zaś w zastawie u Wespazjana Sienickiego, natomiast od 1689 r. u jego syna Bogusława. (Michał Sierba, Powinności ludności wiejskiej dóbr orlańskich w latach 1585-1695)

Obejrzyj/ ściągnij ten rozdział/ artykuł... Увесь нумар у адным файле