Białystok

Prawdą jest, że mało mamy wzmianek źródłowych z tamtych prastarych wieków Pod koniec pierwszej połowy XV wieku - co najmniej sto lat po Giedyminie - Jakub Rączko Tabutowicz, herbu Łabędź, zbudował pierwszy dwór w dobrach białostockich pozyskanych za puszczą Choroską. Wnet stanęła i świątynia, przybywało w okolicy wsi. Dobrymi kontynuatorami dzieła Raczków byli Wiesiołowscy, herbu Ogończyk. Piotr Wiesiołowski Młodszy rozpoczął w 1617 roku wznoszenie murowanego „białego kościoła" pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny Powstała świątynia splatająca w sobie cechy gotyku i renesansu, z akcentem obronnym w postaci wieży. Mamy też informacje o zamku tegoż Piotra, zaprojektowanym przez mistrza Joba Bretfusa, wzniesionym około 1570 roku w terenie wprawdzie płaskim, ale mocno podmokłym, w pobliżu rzeki Białej i jej odnóg. Dwie baszty, a może i barbakan ziemny miały zniechęcać wrogów do szturmowania siedziby Wiesiołowskich. Z czasem do zamku dobudowano cztery alkierze, bo Piotr i jego syn Krzysztof, marszałek wielki litewski, zyskiwali coraz większy prestiż w państwie Jagiellonów, pomnażali urzędy i powiększali włości. To dzięki