Pisma rozproszone

Prezentowany trzeci tom Pism rozproszonych zamyka edycję ogromnej, najtrudniej dostępnej części dorobku Zygmunta Glogera, pisarza i uczonego, starożytnika i piśmiennika, jak można by ująć w najogólniejszej formule dorobek człowieka tak niesłychanie pracowitego i wyedukowanego.Już teraz można zauważyć, iż panorama piśmiennictwa, nauki, publicystyki, po prostu literatury XIX wieku, wzbogaca się o jeszcze jedną, zdumiewającą postać: gospodarza z Jeżewa na Podlasiu, wszechstron­nego badacza, a nade wszystko znakomitego podróżopisarza i publicystę. Kim był Gloger? — na to pytanie usiłowaliśmy w tej edycji i tą edycją w rozmaity sposób odpowiadać. Był pisarzem w XIX-wiecznym tego słowa znaczeniu, historykiem, archeologiem, historiografem kultury i sztuki, literaturo- i językoznawcą etc. Ilość dyscyplin, jakie trzeba przywołać, byłaby zastanawiająca. Dodajmy, iż Gloger to także człowiek czynu, działacz, organizator życia naukowego, krajoznawca, popularyzator nauki, orędownik cywilizacyjnego postępu, do końca życia związany z przedstawicielami dwu ośrodków akademickich, które wpłynęły na jego postawy: Warszawy i Krakowa.