Dyskusja

Urodził się w Wólce n/Bugiem. Skromna chata ukryta w sosnowym lasku miała coś z sienkiewiczowskiego „Janka Muzykanta". Naturalną ciszę wypełniały trele skrzydlatych przyjaciół „Huberta" i dźwięki skrzypiec. Z daleka rozpoznać można grę ludowego mistrza Piotra Jarockiego. Obcowanie z tym człowiekiem, to pasmo przeżyć, przygód, wspomnień o muzyce i z muzyką. Z zainteresowaniem słucham rodowodu Jego pasji. Od najmłodszych lat nosiło Go do muzyki. W rodzinnej wsi nad Bugiem nie mając instrumentu sam zaczął konstruować skrzypce. Były one wykonane ręką dziecka, podpatrzone u miejscowych muzykantów. Wprawdzie wydawały dźwięki, ale nie grały tak jak chciał On i jego muzyczna dusza. Z pomocą przyszła nauczycielka pani Swiderska. Widząc wielką życzliwość Piotrusia do gry na instrumentach podarowała mu własne skrzypce. (fragment)