Мастацтва

«Ды­ялог скон­чыў­ся, бо мы ад­но ад­на­му не­ці­ка­выя», — на­пі­са­ла Ма­ры­на Да­вы­да­ва ў прад­мо­ве да кні­гі «Раз­мо­вы». Ці здо­ль­ны сучасны тэ­атр на свой унё­сак у па­слаб­лен­не на­пру­жа­нас­ці гра­мад­ства? Чыт­кі п’ес і вер­ба­цім ста­лі за­пат­ра­ба­ва­ны­мі ме­на­ві­та та­му, што акцэн­ту­юць ува­гу перадусім на ка­му­ні­ка­тыў­най падзеі, пе­ра­тва­ра­ючы на­ўпрос­та­вы ды­ялог з гле­да­чом у склад­нік мас­тац­кай пра­к­ты­кі тэ­атра. Варта адзначыць: айчын­ная тэ­атра­ль­ная пра­кты­ка яе пры­ня­ла і на­ват зра­бі­ла аб­авяз­ко­вай.