Крывінка

Трэба мець гонар. Тыя, хто гандлюе малаком ды тварагамі, даўно прызвычаіліся да сталоў па вуліцы Кастрычніцкай. Здаецца, што такі стан рэчаў быў заўсёды, настолькі да тых сталоў прывыклі. Але ж яны з’явіліся адносна нядаўна, у красавіку 2010-га напярэдадні выбараў. З таго часу мінула больш двух гадоў, а праца па дабраўпарадкаванню калгаснага рынку на гэтым чамусьці спынілася. Між тым, калі бываеш за межамі раёна, упэўніваешся, што такі падыход да выра­шэння гандлёвага пытання не паўсюль. Нават не ў гарадах, а блізу дарог, пры­кладам у Лепелі ці блізу Плешчаніц, ба­чыш недарагія пабудовы для гандлю. Яны маюць і дах, і прылавак, і лаўкі, каб чалавеку прысесці. Нашы ж радзецелі за народ, што наведваюць шматлікія семінары, ніяк не пераймуць перадавы досвед. Вось гіганцкія шматмільярдныя комплексы яны будуюць. Сотні мільёнаў на сады, што ўслед зарастаюць травой, выдаткоўваюць. А знайсці мізэрныя гро­шы сапраўды для народа ў іх аніяк не атрымоўваецца. Для гэтага трэба абавяз­кова напісаць кудысьці ў кнігу скаргаў або накіраваць ліст да старшыні райвыканка­ма, і пры гэтым цалкам магчыма атрымаць чарговую адпіску.