Месца выхаду: Мінск
Дата выхаду: 1994-07
Рэдактар: Чыгрынаў Іван
Рэдакцыйная калегія: К. Тарасаў, (нам. гал. рэд.), З. Мікішчанка (адк. сакр.), В. Вячорка, В. Ракіцкі, А. Бутэвіч, А. Ваніцкі, М. Ермаловіч, В. Іпатава, М. Касцюк, Г. Каханоўскі, А. Ліс, А. Лойка, А. Марачкін, Б. Сачанка, В. Чамярыцкі
Мастацкі рэдактар: Крукоўскі У. Я.
Памеры: 144с.
ISSN: 0236-1019
Copyright © 1990-2008 by Спадчына
Кнігазбор: BTH — бібліятэка Беларускага Гістарычнага Таварыства, ul. Proletariacka 11, Białystok (папяровы асобнік); EEDC — бібліятэка Усходнеэўрапейскага дэмакратычнага цэнтру, ul. Proletariacka 11, Białystok (папяровы асобнік)
Інвэнтарныя нумары: BTH — [162.]; EEDC — [3863]
Ёсць у Сібіры свой Беласток... Слова «Сібір» амаль заўсёды ў нашай свядомасці асацыюецца з такімі паняццямі, як «катарга», «ссылка», «дэпартацыя» і да іх падобнымі. I дзеля гэтага ёсць падставы, бо з усіх шляхоў, што вядуць у Сібір, дарога катаржнікаў, ссыльных, дэпартаваных — самая пратаптаная за некалькі стагоддзяў пры розных урадах і рэжымах. I ў той жа час былі і тыя, хто ехаў у гэтыя суровыя краі па ўласным жаданні ў пошуках асабістага шчасця і лепшай долі. На беразе колісь паўнаводнай, а цяпер зусім парослай травой, кустамі рачулкі Броўкі, што ў ста пяцідзесяці кіламетрах на поўнач ад Томска, ёсць невялікая вёсачка Беласток. Паўстала яна ў сібірскай глушы на самым пачатку нашага стагоддзя, заснавалі яе беларускія і польскія перасяленцы з малазямельных заходніх губерняў Расейскай імперыі — Горадзенскай, Віленскай, Віцебскай. Зразумела, не ад добрага жыцця рушылі нашыя суайчыннікі, адвечныя земляробы, у далёкую Сібір. Беззямелле, неўрадлівасць пясчаных глебаў не давалі магчымасці пракарміць вялікія сялянскія сем'і. Да Томска ехалі чыгункай у таварных вагонах разам з быдлам і правіянтам для яго, начыннем і сялянскімі прыладамі працы. Дарэчы, у 1907 г. для сям'і выдзяляўся адзін вагонтаварняк. Ад Томска да сяла Малчанава, дзе быў адзін з перасяленчых пунктаў, плылі на параплаве па вялікай рацэ Об, своеасаблівай сібірскай «Місісіпі», а далей, хто як мог, праз тайгу, балоты аж да месца пасялення. Такім чынам на мапе Томскай губерні на пачатку стагоддзя з'явілася вёска Беласток.